There are three kinds of knowledge: (1) imagination or opinion, from sensory experience and hearsay; (2) reason, from common notions and adequate ideas of properties; (3) intuition, from adequate ideas of God's attributes to the essence of things.
عقل نوع دوم معرفت است
ادعاها
برخی ادعاها به انگلیسی نشان داده میشوند، چون ترجمهٔ بازبینیشده و بهروزی برایشان در دسترس نیست.
Knowledge of the first kind is the only source of falsity; the second and third kinds are necessarily true.
به زبان ساده
اسپینوزا اکنون مسیر خروج از سردرگمی را نامگذاری میکند. تخیل — حالت پیشفرض ما — ایدههای ناتام و همهی خطاهای ناشی از آنها را تحویل میدهد. عقل مفاهیم مشترک به ما میدهد: حقایق کلیای که برای همهی اجسام و همهی ذهنها برقرارند. شناخت شهودی ذوات منفرد را مستقیماً درک میکند. نکتهی کلیدی اینکه ارتقای شناختی مشخص و قابل نامگذاریای در دسترس است: از تصاویر حسی مبهم به فهم ساختاری. این اهرمی است که ما را از بندگی آزاد خواهد کرد.
چرا این نتیجه میشود
گامهای ۴ و ۵ (df-04، df-05) نشان دادند شناخت پیشفرض ما ناتام است اما ایدههای تام ممکن و خود-تأییدکنندهاند. این گام قوهی شناختیای — عقل — را شناسایی میکند که بهطور پایدار ایدههای تام تولید میکند و ابزاری عینی برای کار پیش رو به ما میدهد.
عقل مسیر نامگذاریشده از سردرگمی تخیل به حقیقت ساختاری است.
به چیزی فکر کنید که زمانی «فقط میدانستید» از تجربه در مقابل چیزی که از طریق اصول زیربناییاش میفهمید. هر نوع شناخت در عمل چه تجربهی متفاوتی دارد؟