Our mind is active insofar as it has adequate ideas, and passive insofar as it has inadequate ideas.
فعالیت از ایدههای تام؛ انفعال از ایدههای ناتام
ادعاها
برخی ادعاها به انگلیسی نشان داده میشوند، چون ترجمهٔ بازبینیشده و بهروزی برایشان در دسترس نیست.
The activities of the mind arise solely from adequate ideas; passive states depend solely on inadequate ideas.
به زبان ساده
اینجا تمایز اصلی برای هر آنچه در پی میآید است. وقتی واقعاً چیزی را میفهمید — علتش را روشن درک میکنید — شما علت تامِ آنچه از آن فهم نتیجه میشود هستید. فعال هستید. وقتی ایدههایتان قطعات مبهمی هستند که به چیزهای بیرونی وابستهاند و درکشان نمیکنید، فقط علت جزئی هستید. منفعل هستید، به این سو و آن سو رانده میشوید. عواطف دقیقاً بر همین خط تقسیم خواهند شد: برخی چیزهایی هستند که بر شما اتفاق میافتند، برخی دیگر کارهایی هستند که انجام میدهید.
چرا این نتیجه میشود
ذات ذهن از ایدههای تام و ناتام تشکیل شده (ce-02، II.P11، II.P13). هر آنچه از ایدهی تام نتیجه شود ذهن را علت تام دارد (III، تعریف I-II). هر آنچه از ایدهی ناتام نتیجه شود ذهن را فقط علت جزئی دارد. پس مرز فعال/منفعل دقیقاً بر مرز تام/ناتام منطبق است.
تمایز فعال/منفعل در عاطفه تمایز تام/ناتام در شناخت را دنبال میکند.
مفاهیم مرتبط
آیا میتوانید عاطفهای را به یاد آورید که به نظر میرسید از فهم اصیل برخاسته، نه از سردرگمی؟ چه چیزی آن را متفاوت میساخت؟