بازگویی
Nothing in the universe is contingent; all things are conditioned to exist and operate in a particular manner by the necessity of the divine nature.
هیچ چیز در طبیعت امکانی نیست
ادعاها
برخی ادعاها به انگلیسی نشان داده می‌شوند، چون ترجمهٔ بازبینی‌شده و به‌روزی برایشان در دسترس نیست.
به زبان ساده
این قاعده‌ی بنیادین برای هر آنچه در پی می‌آید است. هیچ «می‌توانست باشد»ی وجود ندارد. هر رویداد، هر وضعیت، از سرشت خدا/طبیعت با همان ضرورتی نتیجه می‌شود که خواص مثلث از تعریفش نتیجه می‌شوند. وقتی چیزی امکانی به نظر می‌رسد، این اعتراف به نادانی است، نه توصیف واقعیت.
چرا این نتیجه می‌شود
این قضیه‌ی آغازین ماست. از اثبات پیشین اسپینوزا نتیجه می‌شود که همه چیز در خدا وجود دارد و به خدا وابسته است (I.P15)، و خدا صرفاً از قوانین ذات خود عمل می‌کند (I.P16-17). اگر خدا تنها جوهر است و هر چیز حالتی از آن جوهر، پس هیچ چیز نمی‌تواند نامعین باشد.
ضرورت خط پایه‌ی واقعیت است، نه ویژگی گاه‌به‌گاه آن.
مفاهیم مرتبط
اگر هیچ چیز امکانی نیست، دقیقاً چه کار می‌کنیم وقتی می‌گوییم چیزی «می‌توانست طور دیگری شود»؟