ضرورت
هر آنچه رخ می‌دهد ضرورتاً از سرشت خدا/طبیعت نتیجه می‌شود. هیچ امکانی وجود ندارد، هیچ «می‌توانست طور دیگری باشد»ی نیست.
بررسی عمیق
اسپینوزا جبرگرایی سخت‌گیرانه‌ای دارد. هر رویداد، اندیشه و کنشی توسط علل پیشین تعیین شده که آن‌ها نیز خود تعیین شده‌اند، تا بازگشت به ذات خودِ جوهر. هیچ چیز امکانی نیست — چیزها تنها به دلیل جهل ما از عللشان امکانی به نظر می‌رسند. حتی انتخاب‌های شما نیز توسط سرشت و شرایط شما تعیین شده‌اند.
چرا اهمیت دارد
این به نظر می‌رسد آزادی را حذف کند، اما اسپینوزا آزادی را به عنوان عمل کردن بر اساس سرشت خود — نه تحت فشار نیروهای بیرونی — بازتعریف می‌کند. ضرورت سرکوب نیست — ساختار واقعیت است. فهم آن نخستین گام به سوی تنها آزادی واقعی موجود است.
در مسیرها ظاهر می‌شود
وجود به ذات جوهر تعلق دارد
خدا ضرورتاً وجود دارد
اشیای نامتناهی از سرشت الهی نتیجه می‌شوند
کوناتوس مدت نامعین دارد
هیچ چیز در طبیعت امکانی نیست
اراده را نمی‌توان علت آزاد نامید
اشیا نمی‌توانستند به شکل دیگری تولید شوند
عقل اشیا را تحت صورتی از ابدیت درک می‌کند
اراده‌ی آزاد در ذهن نیست
جبرگرایی کلی است، اما بندگی خاصِ انسان است