The mind's highest good is the knowledge of God, and the mind's highest virtue is to know God.بالاترین خیر شناخت خداست
ادعاها
به زبان ساده
این دینی به نظر میرسد، اما به یاد آورید «خدا» اینجا چه معنایی دارد: کل طبیعت فهمیدهشده از طریق قوانین ضروریاش. «شناخت خدا» تقوا نیست — عمیقترین فهم تام ممکن از واقعیت است. و چون فهم تام شادی تولید میکند (افزایش قدرت ذهن)، شناخت خدا همزمان بالاترین دستاورد عقلانی و پایدارترین سرچشمهی عاطفهی مثبت است. آزادی پیش از اخلاقی بودن شناختی است: ابتدا ارادهتان را تربیت نمیکنید و سپس دربارهی خدا یاد نمیگیرید؛ دربارهی واقعیت یاد میگیرید، و تربیت به دنبالش میآید.
چرا این نتیجه میشود
گام ۸ (df-08) نشان داد ذهن میتواند ذات خدا را بشناسد. گام ۱۳ (df-13) نشان داد آزادی مستلزم عواطفی است به اندازهی کافی قوی برای غلبه بر عواطف منفعل. این گام عاطفهای را شناسایی میکند که از همه قویتر است: شادی فهم خدا/طبیعت، که تام، خودبسنده و وابسته به بخت بیرونی نیست.
آزادی اساساً شناختی است — فهم خدا/طبیعت بالاترین خیر است.
اگر «شناخت خدا» صرفاً فهم عمیق ضرورت طبیعی است، چرا اسپینوزا همچنان از واژهی «خدا» استفاده میکند؟ این واژه چه کاری انجام میدهد؟