Insofar as men live in obedience to reason, they always necessarily agree in nature.
انسانهای عاقل در ذات توافق دارند و خیر دیگران را میخواهند
ادعاها
برخی ادعاها به انگلیسی نشان داده میشوند، چون ترجمهٔ بازبینیشده و بهروزی برایشان در دسترس نیست.
The highest good of those who follow virtue is common to all.
The good which every man who follows virtue desires for himself, he will also desire for other men.
به زبان ساده
آزادی اجتماعی است، نه انفرادی. وقتی مردم بر اساس عقل عمل میکنند نه عواطف مبهم منفعل، به هم نزدیک میشوند: همان چیز (فهم) را میخواهند، و آن چیز منبع کمیاب نیست. شناخت شما شناخت مرا کاهش نمیدهد — آن را تقویت میکند. تعارض از عواطف منفعل و کمیابی برمیخیزد، نه از عقل. به همین علت اسپینوزا اصرار دارد انسان آزاد گوشهنشین نیست بلکه شهروند است. هرچه انسانهای عاقلتری اطراف شما باشند، قدرت خود شما بیشتر تقویت میشود.
چرا این نتیجه میشود
گام ۱۴ (df-14) بالاترین خیر را شناخت خدا شناسایی کرد که ایدهی تام است. این گام نتیجهی اجتماعی را میگیرد: چون ایدههای تام مفاهیم مشترکاند — حقایق ساختاری که برای همه برقرارند — انسانهایی که عقل هدایتشان کند خیر مشترکی دارند. آزادی ذاتاً جمعی است زیرا محتوایش (فهم) ذاتاً قابل اشتراکگذاری است.
آزادی اجتماعی است: عاملان عقلانی در ذات توافق دارند و بالاترین خیر را به اشتراک میگذارند.
آیا اسپینوزا دربارهی همکاری انسانی سادهلوح است، یا تمایز بین تعارض منفعلانه و توافق عقلانی به چیز واقعی در تجربهی شما اشاره دارد؟