بازگویی
Everything, insofar as it is in itself, endeavours to persist in its own being.
هر چیز درصدد بقا در هستی خود برمی‌آید
ادعاها
برخی ادعاها به انگلیسی نشان داده می‌شوند، چون ترجمهٔ بازبینی‌شده و به‌روزی برایشان در دسترس نیست.
تفسیر
Individual things are modes that express God's power in a determinate manner.
تفسیر
No thing contains anything that could destroy it (III.P4), and it is opposed to all that could take away its existence (III.P5). Therefore, insofar as it can, it strives to persist.
به زبان ساده
اینجاست — کوناتوس (conatus)، مشهورترین مفهوم اسپینوزا. هر چیز موجودی در برابر نابودی خود مقاومت می‌کند. نه به این علت که به معنای آگاهانه «می‌خواهد» زنده بماند، بلکه چون هستی‌اش بیان قدرت جوهر است. سنگ در برابر خرد شدن مقاومت می‌کند؛ گیاه به سوی نور می‌چرخد؛ انسان برای نفس کشیدن تقلا می‌کند. این نیروی حیاتی رازآمیزی نیست که به اشیا افزوده شده باشد — معنای وجود داشتن همین است. بودن یعنی تقلا.
چرا این نتیجه می‌شود
از ce-05 (بدون ویرانی درونی) و ce-06 (اضداد طرد شده): چون هیچ چیز در یک شیء به سوی نابودی خودش تمایل ندارد، و آن شیء ساختاری در برابر آنچه نابودش کند مقاومت می‌کند، وجود آن شیء خود تقلای فعال برای ادامه یافتن است. اسپینوزا اضافه می‌کند که اشیا حالاتی بیانگر قدرت خدایند (I.P25، I.P34)، پس بقایشان بیان مستقیم آن قدرت است.
کوناتوس — تقلا برای بقا در هستی — انگیزه‌ی بنیادینی است که همه‌ی عواطف از آن استنتاج خواهند شد.
مفاهیم مرتبط
آیا کوناتوس صرفاً غریزه‌ی بقای زیستی است، یا اسپینوزا چیزی بنیادی‌تر می‌گوید — که حتی اشیای غیرزنده هم «تقلا می‌کنند»؟ این تفاوت چه اهمیتی دارد؟