تفسیر
Every complex emotion is a combination of the three primitives — joy, sadness, and desire — shaped by whether the underlying ideas are adequate or inadequate.
پلIII.Def.3, III.P1, III.AffDef.6, III.AffDef.7, III.AffDef.12, III.AffDef.gen; III.P3; III.P11.note15 / 16دیدن نمودار
عواطف پیچیده به عنوان ترکیبات بنیادها
عواطف پیچیده به عنوان ترکیبات بنیادها15
ادعاها
برخی ادعاها به انگلیسی نشان داده می‌شوند، چون ترجمهٔ بازبینی‌شده و به‌روزی برایشان در دسترس نیست.
بازگویی
Love is joy with the idea of an external cause; hate is sadness with an external cause; hope is inconstant joy from the image of a future thing whose outcome is in doubt.
بازگویی
The General Definition of the Emotions defines a passion as a confused idea whereby the mind affirms a greater or lesser force of existence in the body.
بازگویی
Active emotions, by contrast, flow from adequate ideas.
به زبان ساده
اسپینوزا بقیه‌ی بخش سوم را به فهرست‌بندی ده‌ها عاطفه اختصاص می‌دهد — عشق، نفرت، امید، ترس، شفقت، حسد، غرور، فروتنی، پشیمانی و بسیاری دیگر. اما شیوه‌ی او همیشه یکسان است: یک یا چند تا از سه بنیاد را بگیرید، آن‌ها را به نوع خاصی از ایده (از علت بیرونی، از رویدادی گذشته، از چیزی نامعلوم) وصل کنید، و بررسی کنید ایده تام است یا ناتام. نتیجه یا انفعال است — چیزی که بر شما اتفاق می‌افتد چون فقط جزئی از وضعیت را می‌فهمید — یا عاطفه‌ی فعال، آنجا که شما علت تام هستید. این فهرستی برای حفظ کردن نیست بلکه دستور زبانی است برای درونی کردن. وقتی الگو را ببینید، می‌توانید هر عاطفه‌ای را که تجربه می‌کنید تجزیه کنید.
چرا این نتیجه می‌شود
از ce-04، فعالیت ایده‌های تام و انفعال ایده‌های ناتام را دنبال می‌کند. از ce-14، همه‌ی عواطف به شادی، اندوه و میل تحویل می‌روند. ترکیب این نتایج: هر عاطفه‌ی خاص یک (یا بیشتر) از سه بنیاد است که از فیلتر حالت شناختی خاصی عبور کرده. تعریف کلی عواطف (پایان بخش سوم) این را رسمیت می‌بخشد با تعریف انفعال به عنوان ایده‌ی مبهمی که تغییری در نیروی وجود بدن را تأیید می‌کند.
هر عاطفه را می‌توان به عنوان عاطفه‌ی بنیادین (شادی، اندوه، میل) ترکیب‌شده با نوعی ایده (تام یا ناتام، از خود یا دیگری، از گذشته، حال یا آینده) تجزیه کرد.
مفاهیم مرتبط
اسپینوزا می‌گوید ما درباره‌ی چیزهایی که به‌طور تام می‌فهمیم به همان شکل عاطفه نداریم که درباره‌ی چیزهایی که فقط مبهم درکشان می‌کنیم. آیا مثالی از تجربه‌ی خود دارید که فهم عمیق‌تر چیزی واقعاً عاطفه‌ای که درباره‌اش داشتید را تغییر داده باشد؟