نقل قولR. H. M. Elwes، ۱۸۸۴ · انگلیسی
It is in the nature of reason to perceive things under a certain form of eternity (sub quadam aeternitatis specie).عقل اشیا را تحت صورتی از ابدیت درک می‌کند
عقل اشیا را تحت صورتی از ابدیت درک می‌کند7
ادعاها
برخی ادعاها به انگلیسی نشان داده می‌شوند، چون ترجمهٔ بازبینی‌شده و به‌روزی برایشان در دسترس نیست.
تفسیر
Reason regards things not as contingent but as necessary, and this necessity is the very necessity of the eternal nature of God.
به زبان ساده
وقتی عقل چیزی را درک می‌کند، آن را به عنوان ضروری و فرازمان درک می‌کند. قضیه‌ی فیثاغورس سه‌شنبه‌ها صادق نمی‌شود — ازلی برقرار است، زیرا از سرشت مثلث‌ها نتیجه می‌شود. عقل، از طریق ساختار خودش، ما را از جریان زمانی تخیل بیرون می‌کشد و با ضرورت ازلی‌ای که در همه چیز جاری است تماس برقرار می‌کند. این عرفان نیست؛ صرفاً آن چیزی است که وقتی علل را می‌فهمید به جای اینکه فقط معلول‌ها را ثبت کنید رخ می‌دهد.
چرا این نتیجه می‌شود
گام ۱ (df-01) ثابت کرد هیچ چیز امکانی نیست. گام ۶ (df-06) عقل را به عنوان قوه‌ی تولیدکننده‌ی ایده‌های تام شناسایی کرد. این گام آن‌ها را به هم وصل می‌کند: درک تام عقل ضرورتاً درک ضرورت است، و آن ضرورت ازلی است. عقل ابدیت را به اشیا نمی‌افزاید — ابدیتی را می‌بیند که همیشه آنجا بوده.
از طریق عقل، ضرورت به جای صرفاً تحمیل‌شده، قابل فهم می‌شود.
فهم چیزی «تحت صورتی از ابدیت» به چه معناست؟ آیا اسپینوزا از فرازمانی صحبت می‌کند، یا از چیزی خاص‌تر؟