Existence belongs to the nature of substance.
وجود به ذات جوهر تعلق دارد
ادعاها
برخی ادعاها به انگلیسی نشان داده میشوند، چون ترجمهٔ بازبینیشده و بهروزی برایشان در دسترس نیست.
Since substance cannot be produced by anything external (P6, Corollary), it must be its own cause — its essence necessarily involves existence.
To conceive of substance at all is already to conceive of it as existing.
به زبان ساده
اینجاست که جوهر جایگاه استثنایی خود را کسب میکند. چون هیچ چیز بیرونی نمیتواند آن را به وجود آورد (gs-08)، و چون وجود دارد (وگرنه نمیتوانستیم دربارهاش صحبت کنیم)، وجودش باید از ذات خودش بیاید. این ترفند نیست — از خودبسندگی مفهومیای که در تعریف تعبیه شده نتیجه میشود. اگر جوهر برای وجود به چیز دیگری وابسته بود، از طریق آن چیز دیگر تصور میشد و دیگر جوهر نبود. پس جوهر دقیقاً آن نوع چیزی است که بالذات وجود دارد.
چرا این نتیجه میشود
از P6 و نتیجهاش (gs-08)، جوهر نمیتواند توسط هیچ چیز بیرونی تولید شود. بنا بر تعریف جوهر (gs-01)، از طریق خود تصور میشود. پس وجودش باید در ذات خودش ریشه داشته باشد — جای دیگری برای آن ریشه نیست.
جوهر ضرورتاً وجود دارد؛ ذاتش وجود را در بر میگیرد.
مفاهیم مرتبط
آیا این یک برهان وجودی است، و اگر آری، آیا اعتبارش بسته به پذیرش تعاریف اسپینوزاست؟