بازگویی
Besides God, no substance can be granted or conceived.
جز خدا هیچ جوهری قابل تصور نیست
ادعاها
برخی ادعاها به انگلیسی نشان داده می‌شوند، چون ترجمهٔ بازبینی‌شده و به‌روزی برایشان در دسترس نیست.
بازگویی
God possesses every attribute (Def.6) and necessarily exists (P11).
تفسیر
Any other supposed substance would have to be explained by some attribute — but every attribute already belongs to God.
بازگویی
Two substances with the same attribute are impossible (P5).
بازگویی
Therefore God is the only substance.
به زبان ساده
این لحظه‌ای است که وحدت‌گرایی قفل می‌شود. خدا از پیش هر صفتی را ادعا کرده است (معنای «مطلقاً نامتناهی» همین است). اگر بخواهید جوهر دومی فرض کنید، حداقل به یک صفت نیاز دارد — اما هر صفتی را انتخاب کنید، خدا از پیش آن را دارد، و P5 می‌گوید دو جوهر نمی‌توانند صفت مشترک داشته باشند. پس حتی تصور جوهر دوم هم ممکن نیست. جهان خدا به‌علاوه‌ی جواهر دیگر نیست؛ جهان خداست، نقطه. هر چیز دیگر حالت است.
چرا این نتیجه می‌شود
خدا به عنوان دارای صفات نامتناهی (یعنی همه‌ی صفات) تعریف شد (gs-04) و ضرورتاً وجود دارد (gs-12). هر جوهر دوم حداقل به یک صفت نیاز داشت، اما P5 (gs-07) مانع اشتراک دو جوهر در یک صفت می‌شود. چون خدا همه‌ی صفات را دارد، صفتی برای جوهر رقیب باقی نمی‌ماند. وحدت‌گرایی نتیجه می‌شود.
در طبیعت دقیقاً یک جوهر وجود دارد: خدا.
مفاهیم مرتبط
اگر فقط یک جوهر وجود دارد، آیا هنوز معنایی دارد آن را «خدا» بنامیم؟ این نام چه کاری انجام می‌دهد؟