بازگویی
The endeavour whereby a thing strives to persist involves no finite time, but an indefinite time.
کوناتوس مدت نامعین دارد
ادعاها
برخی ادعاها به انگلیسی نشان داده می‌شوند، چون ترجمهٔ بازبینی‌شده و به‌روزی برایشان در دسترس نیست.
تفسیر
If the conatus contained a built-in time limit determining the thing's duration, then by that same power the thing would eventually cease to exist — but nothing is self-destructive (III.P4).
بازگویی
Therefore conatus has no internal expiry.
به زبان ساده
انگیزه‌ی شما برای ادامه‌ی وجود با شمارشگر معکوس نمی‌آید. اسپینوزا نمی‌گوید شما جاودانه‌اید — علل بیرونی سرانجام شما را از پا درخواهند آورد. می‌گوید هیچ چیز در ذات خود شما پایان شما را برنامه‌ریزی نکرده. تقلا به‌طور پیش‌فرض بی‌پایان است. مرگ همیشه تهاجم است، هرگز تحقق نیست. این از نظر عاطفی اهمیت دارد: اگر تجربه‌ی تناهی داریم، آن تجربه از برخورد ما با جهان می‌آید، نه از آگاهی درونی از محدودیتی تعبیه‌شده.
چرا این نتیجه می‌شود
از ce-05 (بدون خودویرانگری) و ce-08 (کوناتوس ذات است): اگر تقلا شامل محدودیت زمانی متناهی بود، شیء در نقطه‌ای خود را به قدرت خود نابود می‌کرد که با III.P4 تناقض دارد. بنابراین کوناتوس نامعین ادامه می‌یابد مگر آنکه از بیرون مغلوب شود.
کوناتوس نقطه‌ی پایان درونی ندارد؛ فنا فقط از علل بیرونی می‌آید.
مفاهیم مرتبط
آیا مدت نامعین کوناتوس بدین معناست که آگاهی از مرگ خودمان، به‌طور دقیق، همیشه آگاهی از چیزی بیرونی نسبت به ذات ماست؟