Whatever is, is in God, and without God nothing can be or be conceived.
هر آنچه هست، در خداست
ادعاها
برخی ادعاها به انگلیسی نشان داده میشوند، چون ترجمهٔ بازبینیشده و بهروزی برایشان در دسترس نیست.
Since God is the only substance (P14) and everything is either substance or mode (Ax.1), every existing thing is either God or a mode of God.
Modes exist in substance and are conceived through it (Def.5).
Therefore everything that exists, exists in God.
به زبان ساده
این تز درونماندگاری اسپینوزاست و از نظر دامنه خیرهکننده است. شما، این کتاب، هر ذره، هر ایده — همهی اینها «در خدا» هستند. نه به معنای درون ظرفی بودن، بلکه به معنای تعیّنی از جوهر واحد بودن. هیچ چیز بیرون از خدا نیست، زیرا چیزی بیرون از جوهر نیست، زیرا فقط یک جوهر وجود دارد. این قضیهای است که فلسفهی اسپینوزا را به صورتی از درونماندگاری بنیادین درمیآورد، نه دوگانهانگاری خدا و جهان.
چرا این نتیجه میشود
P14 (gs-13) ثابت کرد خدا تنها جوهر است. اصل ۱ (gs-05) بیان میکند هر چیز یا در خود هست یا در دیگری. هر آنچه جوهر است، خداست؛ هر چیز دیگر حالت است که بنا بر تعریف ۵ (gs-03) در جوهر وجود دارد. پس همهی چیزها در خدایند — جای دیگری برای بودن نیست.
همهی موجودات یا خدا (جوهر) هستند یا حالات خدا — هیچ چیز بیرون از خدا وجود ندارد.
اگر همه چیز «در خدا» است، آیا تمایز میان مقدس و دنیوی، یا طبیعی و فراطبیعی، هنوز معنایی دارد؟