بازگویی
The mind, both insofar as it has clear and distinct ideas and insofar as it has confused ideas, endeavours to persist in its being for an indefinite period, and of this endeavour it is conscious.
ذهن از تقلای خود آگاه است
ادعاها
برخی ادعاها به انگلیسی نشان داده می‌شوند، چون ترجمهٔ بازبینی‌شده و به‌روزی برایشان در دسترس نیست.
تفسیر
The mind is necessarily aware of itself through the ideas of the body's modifications, and since its essence is conatus (III.P7), it is aware of its own striving.
به زبان ساده
حالا کوناتوس به چیزی تبدیل می‌شود که می‌توانیم دریابیم. گام‌های پیشین تقلا را به عنوان واقعیتی مابعدالطبیعی جهانی ثابت کردند — حتی سنگ هم تقلا می‌کند. اما انسان‌ها ذهن‌هایی دارند که ایده‌های اجسام پیچیده‌اند، و آن ذهن‌ها خودآگاه‌اند (II.P23). پس ما صرفاً تقلا نمی‌کنیم؛ می‌دانیم که تقلا می‌کنیم. این تقلای آگاهانه ریشه‌ی تمام زندگی عاطفی ذهنی است. ما نوسان قدرت خود را درمی‌یابیم زیرا ذهن از حالت بدن آگاه است، و حالت بدن کوناتوس در عمل است.
چرا این نتیجه می‌شود
ذات ذهن از ایده‌های تام و ناتام تشکیل شده (ce-04، III.P3). بنا بر ce-08، این ذات کوناتوس است. ذهن از طریق ایده‌های تعیّنات بدن از خود آگاه است (II.P23). بنابراین ذهن از تقلای خود آگاه است.
تقلای آگاهانه ریشه‌ی ذهنی تمام زندگی عاطفی است.
آیا همین الان می‌توانید کوناتوس خود را دریابید — زمزمه‌ی پس‌زمینه‌ای از تقلا برای بقا؟ چه حالتی دارد، اگر حالتی دارد؟