بازگویی
Thought is an attribute of God (II.P1): God is a thinking thing.
اندیشه و بُعد صفاتی هستند که ما می‌شناسیم
ادعاها
برخی ادعاها به انگلیسی نشان داده می‌شوند، چون ترجمهٔ بازبینی‌شده و به‌روزی برایشان در دسترس نیست.
تفسیر
Extension is an attribute of God (II.P2): God is an extended thing. These are the two attributes of substance that the human intellect can perceive. Each is conceived through itself (I.P10), so neither is reducible to the other — yet both express the same single substance.
به زبان ساده
بخش اول معماری را ساخت: یک جوهر، صفات نامتناهی، همه‌ی اشیای خاص به عنوان حالات. حال بخش دوم دو صفتی را نام می‌برد که واقعاً به آن‌ها دسترسی داریم: اندیشه و بُعد — مادّه‌ی ذهنی و مادّه‌ی فیزیکی. چون هر صفت از طریق خود تصور می‌شود (P10)، نمی‌توانید اندیشه را با بُعد یا بُعد را با اندیشه توضیح دهید. اما چون صفات یک جوهر واحدند، هر رویداد در نظم بُعد متناظری در نظم اندیشه دارد و بالعکس. این بنیاد راه‌حل اسپینوزا برای مسئله‌ی ذهن-بدن است: نه تعامل، بلکه هویت تحت دو توصیف.
چرا این نتیجه می‌شود
I.P10 (gs-11) ثابت کرد هر صفت از طریق خود تصور می‌شود. I.P11 (gs-12) ثابت کرد خدا ضرورتاً با همه‌ی صفات وجود دارد. I.P25 Cor. (gs-16) نشان داد اشیای منفرد تعیّنات صفات خدایند. حال II.P1 و II.P2 اندیشه و بُعد را به عنوان دو صفت شناسایی می‌کنند: اندیشه‌های خاص حالات خدا از حیث اندیشنده بودن‌اند، و اجسام خاص حالات خدا از حیث ممتد بودن‌اند.
اندیشه و بُعد دو صفت شناخته‌شده‌ی جوهر واحدند — از نظر مفهومی مستقل اما از نظر هستی‌شناختی یکسان.
اگر اندیشه و بُعد دو توصیف از یک واقعیت‌اند، چرا داشتن یک اندیشه با برخورد به میز چنین تفاوتی دارد؟
مسیر تکمیل شد!
اکنون بنیاد مابعدالطبیعی اسپینوزا را می‌فهمید: یک جوهر، صفات نامتناهی، و همه چیز به عنوان حالت. این طبقه‌ی همکف برای هر آنچه در اخلاق می‌آید است.