کوناتوس
کوناتوس (conatus) تقلای هر چیز برای بقا در هستی خویش است — نیروی بنیادینی که زیربنای میل، عاطفه و کنش است.
بررسی عمیق
هر حالتِ جوهر در پی آن است که به وجود خود ادامه دهد. این تقلا — کوناتوس (conatus) — انتخابی آگاهانه نیست بلکه ویژگی بنیادین بودنِ یک چیز متناهی است. در انسانها، کوناتوس به صورت میل تجلی مییابد — انگیزهی حفظ و افزایش قدرت عمل ما. کوناتوس بنیاد روانشناسی اسپینوزاست: همهی عواطف تغییراتی از این تقلای بنیادین هستند که یاری میشود یا بازداشته میشود.
چرا اهمیت دارد
کوناتوس جایگزین تصور «اراده» به عنوان قوهای ذهنی رازآمیز میشود. میلها و انگیزههای شما تصادفی یا گناهآلود نیستند — بیان ذات شما به عنوان موجودی هستند که درصدد بقا و شکوفایی است. فهم این، پایهی فهم همهی عواطف است.
ارجاعات منبع
- Ethics III.P6-P7
در مسیرها ظاهر میشود
هیچ چیز جز از علتی بیرونی نابود نمیشود
اضداد نمیتوانند همزیستی کنند وقتی یکی بتواند دیگری را نابود کند
هر چیز درصدد بقا در هستی خود برمیآید
کوناتوس ذات واقعی شیء است
کوناتوس مدت نامعین دارد
ذهن از تقلای خود آگاه است
اشتها و میل
ذهن وجود بدن را تأیید میکند
یک عاطفه فقط با عاطفهی متضاد قویتر مغلوب میشود
انسان آزاد کمترین اندیشه را دربارهی مرگ دارد