سعادت خود فضیلت است

به زبان ساده

این قله است. به یاد آورید از کجا شروع کردیم: هیچ چیز امکانی نیست، اراده آزاد نیست، اشیا نمی‌توانستند طور دیگری باشند. این مثل زندان به نظر می‌رسید. اما ریسمان را دنبال کنید: اگر ضرورت را بفهمید به جای آنکه صرفاً تسلیمش شوید، آن فهم ایده‌ی تام است، که شادی تولید می‌کند، که افزایش قدرت است، که شما را علت تام عواطفتان می‌سازد — که همان چیزی است که آزادی واقعاً هست. و عمیق‌ترین چنین فهمی — درک واقعیت به عنوان یک کل، تحت صورتی از ابدیت — شادی پایدار و خودبسنده‌ای تولید می‌کند که اسپینوزا آن را سعادت یا عشق عقلانی به خدا می‌نامد. این شادی پاداشی نیست که پس از کار فضیلت اعطا شود؛ خود کار فضیلت است. فهم پاداش خودش است زیرا فهم شادی است، و شادی قدرت است، و قدرت آزادی است. حلقه بسته می‌شود.

مفاهیم مرتبط