خدا/طبیعت ← جوهر

تعریف

جوهر هر آنچه است که در خود هست و از طریق خود تصور می‌شود.

تعریف

صفت آن چیزی است که عقل آن را به عنوان تشکیل‌دهنده‌ی ذات جوهر درک می‌کند.

تعریف

حالت هر آنچه است که در چیز دیگری هست و از طریق چیز دیگری تصور می‌شود.

تعریف

خدا جوهر مطلقاً نامتناهی است، متشکل از صفات نامتناهی که هر یک ذات ازلی و نامتناهی بیان می‌کند.

اصل موضوع

هر آنچه وجود دارد یا جوهر (در خود) یا حالت (در دیگری) است — مقوله‌ی سومی وجود ندارد.

قضیه

جوهر در نظام هستی و فهم مقدم است؛ حالات به آن وابسته‌اند، نه برعکس.

قضیه

در هر صفت معین، حداکثر یک جوهر می‌تواند وجود داشته باشد.

قضیه

جوهر نمی‌تواند توسط هیچ چیز بیرونی تولید شود؛ باید علت خود (causa sui) باشد.

قضیه

جوهر ضرورتاً وجود دارد؛ ذاتش وجود را در بر می‌گیرد.

قضیه

هر جوهر ضرورتاً نامتناهی است — جوهر متناهی محال است.

قضیه

صفات از نظر مفهومی مستقل از یکدیگرند، هرچند همگی به یک جوهر تعلق دارند.

قضیه

خدا — جوهر مطلقاً نامتناهی — ضرورتاً وجود دارد.

قضیه

در طبیعت دقیقاً یک جوهر وجود دارد: خدا.

قضیه

همه‌ی موجودات یا خدا (جوهر) هستند یا حالات خدا — هیچ چیز بیرون از خدا وجود ندارد.

قضیه

خدا/طبیعت ضرورت زاینده است — همه چیز از سرشت الهی همان‌طور نتیجه می‌شود که خواص از تعریف نتیجه می‌شوند.

قضیه

هر شیء منفرد حالتی معین از یکی از صفات خداست.

جمع‌بندی

اندیشه و بُعد دو صفت شناخته‌شده‌ی جوهر واحدند — از نظر مفهومی مستقل اما از نظر هستی‌شناختی یکسان.